|
بخش 3
سرمايهگذارى در بخش زنان
زنسالارى، زنگرايى، زنستايى و... و در يك كلام «فمينيسم»، يكى از طرحهايى است كه با تلاش غرب، به سازماندهي سازمان ملل، در كشورمان به مرحله اجرا در آمد. اين طرح هرچند با نام فمينيسم به ايران عرضه نشد ولى در راستاى كنترل جمعيّت، تحت عناوين: «دفاع از حقوق زن»، «رفع تبعيض ميان زن و مرد»، «حفظ جان زنان»، «برابرى جنسيّتها» و... به كمك ايادى داخلى غرب، به راحتى و بدون هيچ مقابله و معارضه اى در كشورمان اجرا شد. و در واقع طبق نقشههاى قبلى براى كشاندن ايران در جادّه توسعة مورد نظر غرب، با سخنانى چون سخنان دكتر نفيس صدّيق كه گفت: «... كشورى كه مىخواهد در راه توسعه گام بردارد نمىتواند با نيمى از جمعيّت خود اين راه را بپيمايد»، و تكرار اين سخنان توسّط بلندگوهاى استعمار در داخل كشور، و نيز با رهنمودهايي که در كنفرانس جهانى زن در پكن بر عهده کشورها نهادند، جوّ فمينيستي بر مملكت ما چيره شد. با اين كار، هم شعار «فرزند كمتر» تحقّق يافت، و هم تمام اهدافى كه در نتيجة آوردن بي مهابا و بدون محاسبة زنان در صحنه پيشبينى شده بود به وقوع پيوست.
گروهى از زنان هم كه در اين چند سال پس از انقلاب، تمام وجودشان را عطش غربگرايى پر كرده بود، از خود بىخود شده و ندا سر دادند كه:
«در جوامع اسلامى، مردها همواره اسلام را بنفع خود تعبير كردهاند... دين در ايران تحت الشّعاع سنّتها قرار گرفته[1]...» و: «عزم راسخ زنان است كه جامعه ايران را دگرگون خواهد كرد نه خاتمى و نه مردان[2].»
و تز دفاع از حقوق زنان و رفع تبعيض بين زنان و مردان، با شعار «برابري جنسيتها» که در واقع «نبرد جنسيتها» بود، دركشورمان مطرح شده و تحقّق يافت. در اين نبرد، اگرچه زنان به جايى رسيدند ولى آثار شوم آن كه در لابلاى نوشتهها تذكّر خواهم داد، هميشه باقي است و هرگز جبران نخواهد شد! و تغيير و تبديلهايى كه براى پيروزى در اين نبرد، در دين و مسلّمات دينى تحت عنوان مبارزه با سنّتگرايى و جنسيّت گرايى روى داد، ما را به جايى كشانده و مىكشاند كه نه تنها به سرابِ توسعه نخواهيم رسيد بلكه در باتلاقها و منجلابهايى كه سر راهمان به وجود آوردهاند بكلّى و براي هميشه مدفون و غرق خواهيم شد.
بدبختانه در اين ميان، دين به عنوان ملعبهاى در آمد كه هركس بتواند طبق رأى و نظر خود، قرائت و تفسيرى تازه از آن داشته باشد. مفسّران دين!! براى تفسير تازه از دين، بسيج شدند. گفتند و گفتند، تا امروز كه «از دين بجز اسمى باقى نمانده است» و آن دين سنّتى، يعني دين پيامبر و عترت او صلوات الله عليهم اجمعين، كمرنگ گشته، و دين جديدى جايگزين آن شده است. اكنون براى آنكه از دين سنّتى هم خاطرهاى در ذهن داشته باشيم، توجّه شما را به چند روايت در مورد زنان جلب مىكنم:
«امام صادق عليه السّلام فرمودند: خداوند، حوّا را از آدم خلق كرد. به همين دليل تمام اهتمام زنان، به مردان است. پس آنان را در خانه مصون نگه داريد.»
«كافى، ج 5، ص 337، ح 3»
«امام صادق عليه السّلام فرمودند: خداوند حضرت آدم را از آب و گل آفريد. به همين جهت اهتمام پسران آدم در آب و گل است. و حوّاء را از آدم آفريد، به همين جهت اهتمام زنان در مردان است. پس آنان را در خانه مصون نگه داريد.»
«كافى، ج 5، ص 337، ح 4»
و نيز رواياتى كه مىفرمايند: بهترين مسجد زنان، خانه آنان است. اين روايات را ضميمه كنيد به سيره صدّيقه طاهره، فاطمه زهرا سلام الله عليها. او با وجودى كه پاك و مطهّر بود و درب منزلش به مسجد باز مىشد، و همسايه مسجد پيامبر بود و پدر بزرگوارش، پيامبر اكرم صلى الله عليه وآله وسلم در مسجد اقامه نماز مىفرمودند، ولى نمازش را در منزل مىخواند و هرگز در مسجد به اقتداي پدر بزرگوارش پيامبر اکرم صلی الله عليه و آله و سلم، به جماعت نايستاد! او فقط زماني به دفاع از امام خويش امير المؤمنين علي عليه السلام و شوي گراميش از منزل بيرون آمد که دفاع منحصر به آن حضرت بود و در بين آن همه مرد، مدافعي که از دست دشمنان، جان سالم بدر برده و کشته نشود، وجود نداشت... !
از اين سيره و روايات معتبر مىتوان نتيجه گرفت كه آنچه امروز تحت عنوان دين ارائه شده و در جامعة فعلي ما جاري است، با حقيقتي كه ما به آن موظّف شدهايم بسيار متفاوت است. حتما مي گوييد اين افكار، متعلّق به 1400 سال پيش است! بله همينطور است. من هيچ تفسير جديدى از دين ندارم و خود را مجاز هم نمىدانم تا هر روز نظر ناقص خود را به عنوان دين مطرح کرده و به مردم عرضه كنم. و معتقدم، كسانىكه دين خدا را طبق زمان تفسير مىكنند، در حقيقت تابع خواستههاى زمانند نه تابع دين خدا؛ اينان به راحتي به خود اجازه مىدهند تا هر نوع تغيير و تبديلى را در احكام الهى اعمال کنند در حالىكه در هرمقامي باشند، و هرکه باشند، هرگز خداوند به آنان چنين اختيارى نداده است. قرآن كريم مىفرمايد: «ما كانَ لِمُؤْمِنٍ و لا مؤْمِنَةٍ اِذا قَضَى اللّهُ و رَسُولُهُ امراً اَنْ يَكونَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ مِنْ اَمْرِهِمْ» (هيچ مرد و زن مؤمنى، اختيارى در - تغيير و تحوّل - امرى كه خدا و پيامبرش، در آن حكم فرمودهاند را ندارد)، و كسانى كه خلاف اين امر الهي عمل كنند، خواه با استناد به قياس، و يا به بهانه تنقيح مناط، و يا با نام احکام ثانويه، و يا تحت عنوان احکام حکومتي و يا هرچيز ديگر، اگرچه ممکن است به قصد ايجاد بدعت، مرتکب اين عمل نشده باشند، ولي عملشان بدعت در دين بوده و در زمره اين گروه خواهند بود و تكليف چنين افرادي روشن است... .
اكنون به نحوه پيدايش تز زن سالارى و مسير حركت و تكميل آن نظرى مىافكنيم. هرچند با توجّه به اخبارى كه در مسأله اشتغال و تحصيل و زاد وولد زنان از نظرتان گذشت، به نتايجى دست يافتيد؛ ولى مطرح كردنِ جداگانه و هرچند مختصرِ اين بحث، و اضافه كردن بعضى اخبار، به خبرهاى گذشته، قطعاً شما را به نتايج مطلوبترى خواهد رساند.
«سازمان ملل در سال 1351، سال 1354 را سال بين المللى زنان ناميد، و در اين سال، اوّلين كنفرانس جهانى زنان در شهر مكزيكوسيتى برگزار نمود. به دنبال آن، دوّمين كنفرانس، در سال 1359 در گپنهاگ، سوّمين كنفرانس در سال 1364 در كنيا در شهر نايروبى، و در پى آن نيز كنفرانس جهانى جمعيّت كه بخشى از مصوّبات آن، از زنان و اختيار و مشاركتشان در امور اجتماعى سخن به ميان مىآورد، در سال 1373، در قاهره انجام شد. و بالأخره چهارمين كنفرانس جهانى زن نيز در شهريور ماه 74 در پكن تشكيل گرديد.»
«روزنامه قدس، 29/7/1376»
با اين وصف، مسألة غلط انداز «رسيدگى به امور زنان»! ريشه در پيش از انقلاب دارد. و آنچه كه اكنون جنجال آن بر سراسر ميهن اسلامى ما سايه افكنده است، سير تكميلى همان همايشهاست، و چارچوب آن، در همان زمان بسته شده است. ولى چون پياده كردن مصوّبات آنروز، در ايرانِ امروز، با معارضاتى مواجه است، خواستههاى غرب در اين برهه از زمان، با لطائف الحيل و تحت لفّافهاى پر زرق و برقتر و غلطاندازتر به كشورمان راه پيدا كرده و مسير وصول به اهداف آنروز را به گونهاى ريشهاىتر و راحتتر مىپيمايد.
بنا بر اين، «نبرد جنسيّتها» که در اين زمان، توسّط بلندگوهاى غرب در ايران براه افتاده، پايههاى اصلى آن، در آن زمان نهاده شده است. من در اين بخش از گفتار، قصد مطرح ساختن آنچه كه در تمام كنفرانسهاى مذكور به تصويب رسيده ندارم. ولى براى اينكه ترسيمى از اين هجوم داشته باشيم، به اخبار مربوط به كنفرانس جهانى زن در پكن كه در شهريورماه 74 برگزار شد، اشاره مىكنم.
اين كنفرانس به عنوان «چهارمين همايش جهانى زن» توسّط سازمان ملل متّحد و به ميزبانى چين برگزار شد، كه نمايندگان زنانِ حدود 185 كشور جهان در آن شركت داشتند[3]. شرح قضيّه بدينگونه است كه:
«- در اين كنفرانس - صداى ادوات موسيقى كه توسّط چهار تن از هنرمندان زن نواخته شد، به جلب توجّه حاضرين كمك كرده و بتدريج، علاقمندان، وارد اتاق شدند.» «ماهنامه پيام زن، اسفند ماه 1374» «عصمت كتانى، مشاور مخصوص دبير كلّ سازمان ملل متّحد نيز در اين مراسم به نيابت از پطرس غالى، پيام وى را قرائت كرد. غالى در بخشى از پيام خود، بر تأمين برابرى زنان و مردان به عنوان قانون عمل و پروژه مهمّ سياسى قرن بيستم تأكيد كرده و افزود: موضوع اين كنفرانس، (برابرى) است. برابرى در (قانون) در بسيارى از كشورها حاصل شده؛ امّا به برابرى در (عمل) نرسيدهايم.» «ماهنامه پيام زن، خرداد ماه 1375» «سخنرانى (جيانگ زمين) رئيس جمهور چين:... جامعه زنان، و مجامع جهانى، اميدوارانه به اين گردهمايى تاريخى توجّه دارند. هدف اصلى دولت چين نيز برقرارى تساوى بين زنان و مردان، احقاق حق و برآورده كردن خواستهاى آنان است.» «همان مأخذ» «هيأت ايرانى با تركيبى همهجانبه، شامل: متخصّصين و كارشناسان وزارت امور خارجه، بهداشت، اقتصاد، كشاورزى، و زنان روستايى، امور فقهى، حقوق و مسايل زنان و خانواده، كه همگى پيشينه فعّاليّت بين المللى داشته و مسلّط به زبان انگليسى بودند، در گروهها و كميتههاى مختلف كارى، فعّاليّت خود را آغاز كردند.»
«همان مأخذ»
در اين كنفرانس، مباحث زيادى مطرح شد، و طرّاحان آن، به نتايج زيادى از اهداف مورد نظرشان نائل شدند. البتّه طرحهاى ارائه شده از سوى غرب، شامل واژههاى بهظاهر مبهم و غير مبهمى مانند: حقوق جنسى (آزادي جنسی و...)، گرايش جنسى (همجنس گرايى)، بهداشت جنسى و بارورى، آموزش بهداشت جنسى و بارورى و حقوق والدين، فحشاء، سقط جنين غير قانونى، نيز مىشد. كه واژه «حقوق جنسى» و «گرايشهاى جنسى» از سوى نمايندگان ايرانى شركت كننده، با موضعگيرى روبرو و از متن سند حذف شدند. و در مورد ساير واژهها، در جرائد اظهار نظرى نيافتم كه آيا به جاى خود باقى مىباشند و يا حذف شدند. ولي ظاهرا اثري از حذف ساير مواد ديده نمي شود، و آنچه كه مىتوان از ظواهر اين سند فهميد اين است كه همه اين مواد به گونهاى طرّاحى شدهاند كه حذف اين دو واژه و دو ماده نيز خللي در هدف غربيها وارد نمي کند، و حتي اگر حذف هم شوند، ساير بندهاى موادِّ اين سند، مىتوانند خود بهخود جاى اين دو واژه را در مدّتى كوتاه پر كنند، و با اجراى آنها ديرى نخواهد پاييد كه تمام مفاد سند، بطور اتوماتيك به اجرا در خواهد آمد!
نمىخواهم در باره آنچه در اين كنفرانس و پيش از آن، در جلسات مقدّماتى و توجيهى در كشورمان مطرح شد، بحث كنم. بلكه در صدد بيان خطّ سير اين مسألهام، كه از كجا شروع شد و به كجا رسيده و به كدام سو در حركت است.
«شهلا حبيبى گفت: بر اساس سند پكن، تمامى كشورهاى شركت كننده، موظّف به تدوين برنامههاى ملّى و ارائه آن به مجمع عمومى سازمان ملل هستند.»
«ماهنامه پيام زن، فروردين ماه 1375»
معناى سخن فوق، اين است كه آنچه در مملكت ما تحت عناوينِ مطرح شده پيرامون حقوق زنان و... مىگذرد، بايد با نظارت سازمان ملل يعنى ايادى غرب و استعمار آمريكا باشد. و با اين وجود و با توجّه به سخنان پطرس غالى دبير كلّ سابق سازمان ملل، كه گفته بود:
«برخى فكر مىكنند كه سازمان ملل، يك نهاد مبتنى بر عدالت است ولى اين افراد، سخت در اشتباه بسر مىبرند. آنها بايد بدانند اين سازمان، نه بر اساس عدالت بلكه بر مبناى سياست بنيان گذاشته شده و خطّ مشى آنرا قدرت مشخّص مىكند»، بايد اذعان كنيم كه استقلالمان در نظام فرهنگى و حقوقى كشور، در معرض خطر بوده و رفتار و سياستهاى ما در چارچوب اعتقادات اسلامي نمىباشد.
البتّه پيش از كنفرانس پكن نيز تحرّكات زيادى براى بازيافت حقوق از دست رفته زنان ايرانى! توسّط واخوردگان و غربزدگانِ بىهويّت، در خارج از كشور انجام شده بود كه توجّه شما را به نمونههايى از آن جلب مىكنم:
«گروهى به نام بنياد پژوهشهاى زنان ايرانى كه در آمريكا مستقر است، مىخواهد در نيمه اوّل خرداد ماه در يك گردهمايى، مسائل زنان ايرانى را از ديدگاه كارشناسان ايرانى ساكن غرب بررسى كند. اين گردهمايى كه با همكارى دانشگاههاى هاروارد كلمبيا و كاليفرنيا، دانشگاه تورنتوى كانادا و برخى ديگر از مؤسّسات آمريكايى برگزار مىشود، عنوان (زن، جنسيّت و اسلام) را براى خود برگزيده است.»
«روزنامه ايران، 21/2/1374»
«هفتمين سمينار سالانه بنياد پژوهشهاى زنان ايرانى، 25 خرداد ماه در دانشگاه واشنگتن برگزار مىشود. دستاندركاران اين بنياد، موضوع همايش خود را زن ايرانى و حقوق بشر تعيين كرده و اين شعار كه (تاريخ ايران، بيشتر بيانگر شرح حال رشادتها و پيروزىهاى مردان است و ما بر آنيم كه ديدگاه متفاوتى از گذشته تاريخى ايران ارائه دهيم) را سرلوحه فعّاليّتهاى خود قرار دادهاند. هزينه حضور در اين جلسات كه تنى چند از هنرمندان وابسته به رژيم پهلوى نيز در آن اجراى برنامه مىكنند، 200 دلار تعيين شده، امّا عمده مخارج اين سمينار را دولت آمريكا متقبّل شده است.»
«هفتهنامه صبح، 18/2/1375»
«روزنامه آمريكايى نيويورك تايمز، در يكى از شمارههاى گذشته خود... نوشت كه: سه بنياد مهمّ آمريكايى فورد، راكفلر، و موقوفه ملّى براى دموكراسى، با استفاده از چندتن از مقامات رژيم پهلوى، حزب رستاخيز، و نزديكان اشرف پهلوى، بزودى كتابى براى آگاه سازى زنان مسلمان، از حقوق و الگوهاى خود منتشر مىكنند. اين روزنامه نوشت: برنامهريزى و پرداخت تمام هزينههاى اين كتاب، با عنوان (در طلب حقوقمان) توسّط بنيادهاى فوق صورت گرفته و ناشر آن، مؤسّسه (خواهر خواندگى جهانى) در ايالت مريلند آمريكا، اين كتاب را همزمان به شش زبان فارسى، عربى، انگليسى، بنگالى، ماليايى و ازبكى، ترجمه كرده و آن را ابتدا در كشورهاى لبنان، مالزى، اردن و بنگلادش، و سپس در بقيّه كشورهاى اسلامى توزيع خواهد كرد. نكته قابل توجّه اين كه تهيّه و تدوين مطالب اين كتاب، توسّط گروهى زير نظر مهناز افخمى، عنصر فاسد رژيم سابق كه وزير مشاور در امور زنان در زمان رژيم شاه، عضو سياسى و نايب رئيس هيأت اجرايى حزب رستاخيز و همكار نزديك اشرف پهلوى بوده است، و هاله وزيرى از همكاران دانشگاه جرج تاون آمريكا، تهيّه و تنظيم شده است. مهناز افخمى... معتقد است، براى بهبود حال زنان مسلمان، بايد قوانين قرآن و مكتب، بر اساس قوانين بين المللى تغيير پيدا كند. در هر صورت ضرورى است زنان مسلمان كشورمان، با آگاهى از سرمايهگذاريهاى وسيعى كه توسّط عوامل صهيونيستى و امپرياليستى مشهور جهان براى انحراف افكار آنان از قوانين اسلامى به قوانين غربى و بين المللى، تحت عنوان احقاق حقوق صورت مىگيرد، با آگاهى بيشترى برخورد كنند.»
«هفتهنامه زن روز، 2/12/1375»
شّكى نيست كه كنفرانسهاى جهانى متعدّد در باره احقاق حقوق زنان و بهويژه زنان ايران، در راستاى همين تلاشها و اقدامات است. و اين نكته را با تأمّلى در دستور كارهايى كه در جلسات غربگرايان ايرانى و كنفرانسهاى بين المللى مطرح مىشود به راحتى مىتوان فهميد. و بر هيچ صاحب خِرَدى پوشيده نيست كه جلساتى كه با پشتوانه دولت آمريكا و بنيادهاى آمريكايى فورد، راكفلر و موقوفه ملّى براى دموكراسى، و با استفاده از خوش رقصيهاي دستنشاندگان فرورفته در لجنزار دموكراسى غرب، براى احقاق حقوق زنان ايرانى بر پا مىشود، و همان ندايى كه در كنفرانسهاى جهانى و بين المللى، از حلقوم استعمارگران غربى شنيده مىشود سر مىدهند، همه در راستاى يك هجوم جديد عليه دين و مذهب و هويّت مذهبى و ملي زنان مسلمان بخصوص زنان ايران است. و پوشيده نيست كه شركت دادن ما در اين مجامع، هرچند برچسب بين المللى داشته باشد، خواسته يا ناخواسته، افتادن در دام مبلّغان فرهنگ غرب است. و اين فاجعه، در كلماتى مانند رفع تبعيض بين زن و مرد در زمينههاى مختلف مثل ارث و ديه و پوشش و... كه با احكام اسلام، مخالفت مسلّم دارند، و در كنفرانسهاى جهانى و بين المللى زنان نيز مطرح شدهاند، هويداست[4].
و با توجّه به تغييرات اساسى كه در جامعه اسلامى ما حاصل شده است، پيامد آن را مىتوان به وضوح مشاهده كرد. و مطمئنّاً اين اهداف، حاصل نمىشود جز با برداشتن اسلام از سر راه و يا تحريف احكام آن، آنگونه كه مهناز افخمى اظهار داشته بود و بعضى از صاحبنظران داخلى نيز آن سخنان را تكرار كردهاند.
به يك خبر توجّه كنيد:
«روزنامه لوسآنجلس تايمز، نخست وزير پاكستان را به مبارزه با اسلامگرايى فرا خواند... روزنامه لوسآنجلس تايمز در يكى از گزارشهاى خود سعى كرد، دولت خانم بىنظير بوتو را به رويارويى با مسلمانان تشويق و ترغيب كند. لوسآنجلس تايمز در گزارش خود مدّعى شد، خانم بىنظيربوتو نخست وزير پاكستان، در صدد است با اصلاح برخى از قوانين پاكستان، تبعيض و خشونت عليه زنان در اين كشور را از بين ببرد و از حقوق انسانى آنان دفاع كند. اين روزنامه سعى كرده است چنين وانمود كند، تبعيض و خشونتى كه عليه زنان وجود دارد، ناشى از دين اسلام است. در اين گزارش همچنين كوشش شده تا نخستوزير پاكستان را به پذيرش يك خطّ مشى ضدّ اسلامى مجاب سازد. لوسآنجلس تايمز در گزارش خود آورده است: خانم بىنظيربوتو با چالش جدّى روبرو خواهد شد. زيرا براى انجام اصلاحات، ناگزير است تا قوانين مبتنى بر قرآن در مورد زنان را تغيير دهد.»
«هفتهنامه كيهان هوايى، 14/4/1373»
ملاحظه مىفرماييد كه رسيدگى به امور زنان و اصلاحات حقوقى ايشان و رفع تبعيض بين آنان، معنايش برداشتن قوانين اسلام است. و تا زمانى كه اسلام به عنوان يك دين، بر قوانين حقوقى حاکم است، و قرآن به عنوان يك دستور العمل، مبناى قوانين حقوقى است، انجام اصلاحات با مشكل روبرو خواهد بود. اين خلاصه كلام اين روزنامه است كه در تير ماه 1373 عنوان شده. بنا بر اين بسيار ساده لوحانه است اگر نسبت به نداى احقاق حقوق زنان از سوى غرب، خوشبين باشيم ! و چه ساده لوحند آنان كه به راحتى در دام ظاهرفريبيها و دلسوزيهاي مغرضانة غرب افتادهاند!
اخبار فوق، بخشى از اطّلاعاتى است كه در رابطه با كنفرانسهاى متعدّد در مورد حقوق زنان، در جرايد موجود است. غوغاى براه افتاده در ايران اسلامى، آنهم پس از برگزارى كنفرانسهاى كذايى، حاكى از آن است كه جمعى از مسؤولين و غير مسؤولين، دانسته يا ندانسته، راهى را طىّ مىكنند كه به فرهنگ ابتذال و زن سالارى و فمينيسم ختم مىشود. و ادامه اين راه، گستردنِ همان دامى است كه دنياى غرب و صهيونيست براى صيد مسلمانان تدارك ديدهاند. براى اثبات اين مدّعا، نياز به استدلال نيست. ولى براى وضوح آن مىتوان خبرهاى مذكور را به اظهارات و اخبار زير ضميمه كرد: در كتابى كه دبير كلّ وزارت مستعمرات به آقاى همفر داده بود، نقاط قوّت و ضعف مسلمانان ذكر شده بود. يكى از نقاط قوّت مسلمانان اين بود كه:
«زنان آنان داراى حجابى محكم هستند كه نفوذ فساد در ميانشان ممكن نيست.»
«كتاب خاطرات سياسى و تاريخى مستر همفر، صفحه 136»
همفر مىگويد:
«آنگاه كتاب مزبور توصيه مىكند كه به چه طريق بايد نقاط ضعف توسعه داده شود و از چه راهى نقاط قوّت را از بين برد. و براى چگونگى اين عمل در اين مورد، ادلّه كافى يادآورى كرده است.»
«كتاب خاطرات سياسى و تاريخى مستر همفر، صفحه 138»
يكى از توصيهها اين است كه:
«لازم است هرچه بيشتر، گسترش دادن شراب، قمار، فحشاء، گوشت خوك، اگر آشكارا شد كه چه بهتر و گر نه مخفيانه... بايد هرچه بيشتر در بلاد اسلامى با يهود و نصارى و مجوس و صبّىهاى مقيم در اين ممالك همكارى نمود تا با مددكارى آنان، اين امور رواج داده شود. و حتّى بايستى از بودجه وزارت مستعمرات، براى پيروان اين اديان، ماهيانهاى مقرّر شود كه فعّاليّت كنند و اين مراكز فساد را در ميان مسلمانان گسترش دهند.»
«كتاب خاطرات سياسى و تاريخى مستر همفر، صفحه 143»
و توصيه ديگر اينكه:
«بايد زنان مسلمان را فريب داده و از زير چادر و عبا بيرون كشيد. با اين بيان كه حجاب، يك عادت است از خلفاى بنىعباس، و يك برنامه اسلامى نيست، و لذا مردم، زنان پيامبر را مىديدند. و زنان صدر اسلام در هر كارى با مردان شركت مىكردند. پس از آنكه زنان را از چادر و عبا بيرون آورديم، بايد جوانان را تحريك كنيم كه دنبال آنان بيفتند تا در ميان مسلمانان، فساد رواج يابد و براى پيشبرد اين نقشه، لازم است اوّل زنان غير مسلمان را از حجاب بيرون آوريم تا زنان مسلمان، از آنان ياد بگيرند.»
«كتاب خاطرات سياسى و تاريخى مستر همفر، صفحه 153»
آيا اين اهداف، تحقق يافته است يا خير؟ و ديگر اينكه: «ممكن است تبليغاتى راه انداخت كه اسلام در قرآن، زنان را تحقير كرده مىگويد: (الرّجال قوّامون على النّساء) يعنى: (مردان سرپرست زنان هستند). و مگر در روايات وارد نشده است: (المرأة شرّ كلّها) يعنى: (زنان، يكپارچه شرارت هستند)؟»
«كتاب خاطرات سياسى و تاريخى مستر همفر، صفحه 141»
و اكنون مىبينيم كه تبليغات و تجسّس، در جهات مختلف، و مخصوصاً در امور زنان، بر همهجا سايه افكنده است تا مسلمانان را مجبور به تحقق اهداف وزارت مستعمرات کنند ! امروز، شايد بيش از هشتاد درصد فعاليتهاي حقوقي که در کشور صورت مي گيرد، مربوط به زنان است. گويا که در اين کشور، بجز زن، موجود ديگري وجود ندارد!!!
«ماهنامه (ديلاويه وستى) چاپ بيشكك نوشت:... شبكههاى جاسوسى و اطّلاعاتى آمريكا و رژيم صهيونيستى همچنين بخش عمدهاى از فعاليّتهاى خود را بر روى تضعيف فرهنگ آسياى ميانه متمركز ساخته و مردم اين منطقه را هدف يك شبيخون گسترده فرهنگى قرار دادهاند.»
«روزنامه ايران، 16/12/1376»
«گزارشى از برگزارى همايش اسلام و نسل جوان:... سخنران بعدى جلسه، دكتر بلخارى بود كه پيرامون جوان و تهاجم فرهنگى سخن گفت. وى گفت:... سازمان سيا از 360 فيلم توليدى هاليوود، فقط 90 فيلم آن را كه آنهم بسيار جهتدار جهت ضربهزدن به اسلام است را اجازه پخش مىدهد. و انتقاد كرد كه آى آقايان مسؤول آيا اين (تهاجم) فرهنگى است يا (تعامل) فرهنگى است؟ آيا اين (توهّم توطئه) است؟»
«روزنامه جمهورى اسلامى، 9/2/1377»
در راستاى اين اخبار توجّه شما را به سخنان كسانى جلب مىكنيم كه از موقعيّت فاميلى خود سوء استفاده فراوان نموده و تا آنجا كه توانستند تاخت و تاز كردند:
«فائزه هاشمى: در جوامع اسلامى، مردها همواره اسلام را به نفع خود تعبير كردهاند. روزنامه اتريشى (سالزبورگ ناخريشتن) در خبرى به نقل از فائزه هاشمى، ضمن بيان اين مطلب كه وى معتقد است در جوامع اسلامى، مردها همواره اسلام را به نفع خود تعبير كردهاند نوشت: فائزه هاشمى در آستانه هجدهمين سالگرد پيروزى انقلاب اسلامى، طىّ سخنانى مدّعى شد: دين در ايران تحت الشّعاع سنّت قرار گرفته و به همين دليل، اسلام در غرب، به عنوان متعلّق به 1400 سال قبل تحقير مىشود...»
«ماهنامه صبح، اسفند ماه 1375»
شايد خانم فائزه هاشمى، جزء اوّلين كسانى باشد كه نداى غربيان و غربگرايان فرارى را در اين زمينه به گوش جان شنيده و هرچه در توان داشته در اين راه بهكار برده است. و مىتوان گفت: نبرد جنسيّتها كه در ايران، منجر به فجايع زيادى شده است، حاصل خدمت ناچيز او به جامعه غرب است. يكى ديگر از خدماتِ ايشان به غربيها، كه در سخنان بالا نيز تلويحاً منعكس شده، مبارزه با سنتّها و ارائه تفسيرى جديد از قرآن و اسلام است. يعنى همان چيزى كه مهناز افخمى عنصر فاسد رژيم پهلوى در نظر دارد. اين برداشت را در خبرى كه از خبرگزارى آلمان ذكر خواهد شد نيز ملاحظه خواهيد كرد. علاوه بر اينها، ايشان توصيه به يك فرهنگ التقاطى فرموده و تلويحا به نقص دين اسلام اشاره کرده و مىگويد:
«بايد جوانب مثبت فرهنگ غرب را با ارزشهاى اسلامى خود تلفيق كنيم.»
«ماهنامه صبح، اسفند ماه 1375»
مفهوم سخن بالا، زير سؤال بردنِ ادلّهاى است كه دلالت بر كامل بودن دين اسلام داشته، و با جوانب مثبت فرهنگ غرب مغايرت دارد. البته اين عنصر، به نوع فرهنگ غربي که بايد با ارزشهاي اسلامي تلفيق شوند تا بتوانند از اسلام يک دين کامل بسازند، اشاره اي نکرده است. و نمىدانيم منظورش از «جوانب مثبت فرهنگ غرب» چيست؟ شايد نظرش همان دوچرخه سوارى دختران در خيابانها، و ورزشهاى بانوان در سطح بين المللى و مانند اينها باشد، که مارا از دروازه تمدن عبور داده و به آن سوي شهر تمدنها رسانده و مي رساند! و انشاءالله كه اين نوع تفكّر، تفكّر التقاطي نيست!
«شايان گفتن است كه اين اظهارات فائزه هاشمى كه ظاهراً در مصاحبه با خبرگزارى آلمان مطرح شده است، در چند نشريّه غربى ديگر نيز مورد استقبال و درج قرار گرفته است. خبرگزارى آلمان در اظهار نظرى پيرامون اظهارات فوق گفته است كه فائزه هاشمى تلاشهايى را براى برداشتى نوين از اسلام، با تمركز به مسأله جنجالى زنان، رهبرى مىكند.»
«ماهنامه صبح، اسفند ماه 1375»
خوب است در تأييد آنچه گفتم مبنى بر دسيسه بودن اين حرکات و جريانات، اظهار نظرى از خانم شهلا حبيبى، مشاور رئيس جمهور در امور زنان كه در كنفرانس جهانى زن در پكن نيز شركت كرده، و از کم و کيف آنچه در آن کنفرانس گذشته، با خبر است، بخوانيد:
«مسائل زنان در دنيا دچار ملاحظات سياسى است و غرب بيشتر مسأله تقابل زن و مرد را مطرح مىكند و تا زمانى كه زنان دنيا در پى اين قضيّه، كانون خانوادهها را متلاشى كنند، جوامع منسجم، آگاه و عدالتمندى را نخواهيم داشت.»
«روزنامه كيهان، 28/4/1375»
هرچند ممكن است برخى ديگر از مسؤولين نيز به اين نتيجه رسيده باشند ولى با توجّه به موقعيّتى كه عمّال غرب، در كشورمان به وجود آوردهاند، عملاً کار از کار گذشته، و سخن پراکنده اين حضرات، پس از آن همه خوش خدمتي به غرب، نوشدارو پس از مرگ سهراب است، و كار در بخش زنان توسّط غربيها همچنان در سطح وسيعى ادامه دارد. توجّه كنيد:
«سازمان جاسوسى آمريكا (سيا) براى رخنه در كشورهاى اسلامى، جاسوس استخدام مىكند. يك روزنامه چاپ مالزى در اين باره نوشت: روزنامه انگليسى گاردين، با درج يك آگهى، با عنوان (فرصتى جالب براى كار در بخش زنان) خواستار بهخدمت گرفتن جاسوسان در ايران، پاكستان، تركيه و برخى از كشورهاى اسلامى شده است.»
«روزنامه جمهورى اسلامى، 30/8/1377»
آنچه مسلّم است اين است كه سازمان «سيا» پس از اجراي اين طرحها در کشورمان، به بخش عمدهاى از اهداف خود رسيده، و به همين جهت، لبخند رضايت بر چهره كريه استعمار نقش بسته است. توجّه كنيد:
«راديو آمريكا، از رشد فمينيسم در ايران اظهار خوشحالى كرد و آنرا مترادف دمكراسى غربى ناميد. اين راديو افزود: (در عين حال، نگران بعضى تنگنظريهاست كه از داخل، از سوى بعضى افراطيّون صورت مىگيرد، و ممكن است اين سير تحوّلزا را متوقّف كند). يك جريان مشكوك در مطبوعات نوظهور كشور، تلاش مىكند، به زنسالارى بجاى شايسته سالارى دامن بزند. هدف اين جريان، تخريب بنيان خانواده در ايران است.»
«روزنامه جمهورى اسلامى، 17/1/1378»
«تيرا اشوبارت، گزارشگر نشريّه انگليسى (بريتيش ايرويز) كه در ماههاى پايانى سال گذشته به ايران سفر كرده است، در گزارشى از دامنه كوههاى البرز در شمال تهران، با مقايسه پيستهاى اسكى شمشك و ديزين با پيستهاى اسكى (سنت موريس) سوئيس، حضور گسترده دختران مرفّه ايرانى را در اينگونه مجامع ورزشى ستوده و به ذوق و سليقه اين دختران، در دنبالهروى از آخرين مدلهاى لباس اسكى و استفاده از عينكهاى آفتابى غربى آفرين گفته است. گزارشگر (بريتيش ايرويز) در ادامه گزارش خود، پيست شمشك و ديزين را محلّى براى ديدار افراد سرمايهدار و سرشناس تهرانى و دختر و پسران شيكپوش سرمايهدار معرّفى كرده و آورده است: اين افراد با لباسهايى كه بر طبق آخرين مدلهاى غربى طرّاحى شده در رستورانها و سالنها و كافهترياها گپ مىزنند و از سفرهاى اخيرشان به اروپا و آمريكا و اتومبيلهاى جديدشان براى يكديگر تعريف مىكنند.»
«ماهنامه صبح، تير ماه 1376»
«راديو آمريكا با اظهار خوشحالى آميخته با تعجّب، از اينكه براى اوّلين بار در جمهورى اسلامى و آنهم در جشنهاى پيروزى انقلاب، كنسرت موسيقى غربى پاپ در ايران برگزار مىشود گفت: هنوز مشخّص نيست كه چه دلايلى باعث شد تا جشنواره موسيقى غربى پاپ در جمهورى اسلامى ايران برگزار شود. اين راديو سپس با يكى از دستاندركاران اين موسيقى در قبل از انقلاب، مصاحبهاى كرده كه وى با تعّجب بسيار از اينكه اجازه اجراى اين كنسرت داده شده مىگويد: موسيقى پاپ حتّى قبل از انقلاب، در ايران مخالفينى داشت كه معتقد بودند، موسيقى غرب مبتذل است. ولى به نظر مىرسد، اكنون زمينه مناسبى براى ترويج اين قبيل موسيقى ايجاد شده است. خبرگزارى فرانسه نيز طىّ گزارشى ضمن ابراز تعجب از اين واقعه نوشت: آلات و ابزار ضربهاى سنگينى كه در اجراى موسيقى پاپ مورد استفاده قرار گرفت، بدون ترديد نشان از نفوذ غرب داشت... اين خبرگزارى... همچنين نوشت: سه ويلن زن اين كنسرت، زن بودند و مسؤولان كنسرت، تلاشى براى جداسازى زن و مرد بعمل نياوردند.»
«روزنامه جمهورى اسلامى، 20/11/1377»
«... گزارشگر راديوى اروپاى يك، در سفرى به اصفهان، به تجزيه و تحليل اوضاع فرهنگى زنان در ايران پرداخته و با ابراز رضايت از قرار گرفتن ميز پينگ پنگ دختران در محوّطه باز دانشگاهى، در اصفهان مىگويد: صبح زود ممكن است زنانى را مشغول دويدن يا دوچرخه سوارى ببينيد. اين دستاوردهاى فمينيستى البتّه تازه هستند. و در تهران شمار زيادى از انجمنهاى زنانه اخيراً تأسيس شدهاند، و از سوى ديگر كرباسچى شهردار تهران و دختر رفسنجانى، بانى ايجاد مراكز فرهنگ در جنوب شهر تهران هستند كه به مكانهاى آرامش و تفريحى براى زنان تبديل شده است... در اين مراكز، موسيقى نيز آموخته مىشود و كنسرتهاى موسيقى غربى يا موسيقى سنّتى ايران و گاه كنسرتهاى جاز نيز برگزار مىشود... عدّهاى از زنان، روسرى كرهاى را بر روسرى تركى ترجيح مىدهند، چون روسرى كرهاى كوچكتر از نوع تركى آن است و مىتواند زيبايى گردن را به جلوه بگذارد. مانتوى زنانى كه جرأت بيشترى دارند كوتاهتر است و شلوار جين و كفشهاى بسكت آنها را نشان مىدهد و برخى از آنان به حدّ افراط، آرايش مىكنند... وى در انتها، از ماهيّت سياست گفتگو كه از سوى اروپاييها در قبال ايران اتّخاذ شده است، پرده برمىدارد و مىگويد: اگر دول غربى خصوصاً فرانسه و آلمان، براى دولت فعلى ايران تسهيلاتى را فراهم كنند، مىتوان اميدوار بود كه متقابلاً برخى از مواضع كنونى ايران نرم شود.»
«هفتهنامه صبح، 29/3/1375»
«خبرگزارى آمريكايى يونايتدپرس در گزارشى به وضعيّت زنان در ايران و نيز برخى از مغازههاى عرضه كننده لباسهاى غربى در تهران پرداخته است. در بخشى از اين گزارش آمده است: بسيارى از مغازههاى لباس فروشى در تهران، لباسهايى را به معرض تماشا گذاشتهاند كه از روى آخرين الگوهاى اروپايى ساخته شدهاند. تعداد زنان، با روپوشهاى پر زرق و برق، روسرى رنگين هم كم نيست... انتخابات اخير مجلس در ايران، بار ديگر توجّه را به زنانى معطوف كرد كه مىخواهند نقش بيشترى در جامعه بازى كنند و در اين راه از حمايت آشكار مسؤولان كشور برخوردارند.»
«هفتهنامه صبح، 28/1/1375»
و... ظاهرا حاصل سالها انقلاب و کشمکش، پرداخت بيش از يک ميليون شهيد بوده است که ما به عنوان بدهکار، به دل خاک فرستاديم!!! با اين حساب، نسبت به خدا و دين او، بي حسابيم!!! ساير مسائل هم پيش کش... . بر خواننده گرامى مخفى نيست كه ذكر اين گزارشات، از اين باب نيست كه ما بخواهيم اخبار و تحوّلات فرهنگى و سياسى جارى كشورمان را از راديوها و نشريّات غرب بگيريم. باگذرى در برخى مناطق اين مملكت اسلامى، از جمله مناطق تفريحى و توريستى، مانند جزيره كيش و قشم و ساير شهرهاى توريستى ايران، مشاهداتى بيش از اين گزارشات كه در سالهاى پيش منتشر شدهاند خواهيم داشت. آنچه مرا بر آن داشت تا تعدادى از اين اخبار را ذكر كنم اين بود كه معلوم شود چه كسانى در باره مشكلات زنان سخن گفتهاند و دست اندرکار اين مسائل، چه کساني بوده و هستند، و منظور و هدفشان در دفاع از زنان چه بوده، و كار را به كجا رساندهاند، و اكنون به خاطر نتيجهاى كه به دست آمده، چه کساني خرسندند؟ همين.
بناى من بر اختصار است و گرنه طرح و تحليل هريک از اين مسائل با توجّه به گستردگى موضوع، نياز به كتابي جداگانه دارد. پس قضاوتها و تحليلها را به شما واگذار کرده و پيشنهاد مىكنم، مآخذى را كه ارائه نمودهام و از هر يك فقط چند سطر خبر در اينجا ذکر کرده ام، مورد مراجعه و بازبيني قرار داده و با دقّت نظر بيشترى گزارشات را بخوانيد و تحليل كنيد. بههر حال تمام اين گرفتاريها و بلاها به خاطرِ افتادن در دام توسعة خيالي، بر مملكت و ملّت و دين و اقتصاد و نواميس ملّت مسلمان فرود آمده است. مقالات و اظهار نظرهايى كه در مورد تخطئه حجاب در جرائد منتشر مىشود و از آثار همين توسعه موهوم مىباشد نيز به اين جملات ضميمه كنيد تا عمق فاجعه، روشنتر شود. اکنون در چند جمله مختصر ملاحظه كنيد كه منظور از اين «توسعه» كه حاضر شديم بهخاطرش تن به هر ذلّت و بدبختى بدهيم و تمام موازين ديني خود را توجيه و تفسير کنيم چيست؟
«راديو فرانسه، طىّ گزارشى در باره ورزش بانوان در ايران، از اينكه ورزشهاى مردان نيز ميان زنان ايران ترويج مىشود، اظهار خوشحالى كرد و گفت: محافظهكارانى كه مخالف توسعه اين قبيل ورزشها بودند، اكنون كمتر سخن مىگويند. اين روزنامه سپس به نقش اصولگرايان در جامعه ايران اشاره كرده و مىگويد: آنچه بايد در جامعه ايران اتّفاق بيفتد، افتاده و توسعه واقعى رخ داده است. و محافظهكاران به دشوارى قادر خواهند بود مسائل را به عقب برگردانند.»
«روزنامه جمهورى اسلامى، 26/11/1377»
ننگ بر اين توسعه خفّتبار! و نفرين بر طرّاحان و مجريان آن باد!
ادامة مطلب
[1] ـ از سخنان فائزه هاشمی ـ ماهنامه صبح، اسفندماه 1375.
[2] ـ از سخنان فائزه هاشمی ـ روزنامه ايران، 10/6/1377.
[3] ـ ماهنامه پیام زن، اسفندماه 1374.
[4] ـ که البته تا امروز (سال 1383) برخي از اين مواد در مجلس به تصويب رسيده و ساير مواد نيز به مرور زمان، تصويب خواهد شد!!!
| 
