حضرت محمّد

آخرين پيغمبر خدا

نام پدر حضرت محمّد، عبداللّه و نام مادرش آمنه است. او روز هفدهم ربيع‏الأوّل در شهر مكّه به‏دنيا آمد. او هنوز به دنيا نيامده بود كه «عبداللّه» از دنيا رفت. «آمنه» تا شش سال از محمّد پرستارى كرد، وقتى كه محمّد شش ساله شد، مادرش آمنه نيز از دنيا رفت. بعد از مرگ آمنه، «عبدالمطّلب، پدربزرگ محمّد» از او نگهدارى مى‏كرد. عبدالمطّلب، محمّد را خيلى دوست مى‏داشت و با او مهربانى مى‏كرد. او از آينده محمّد خبر داشت و از دانشمندان يهودى و مسيحى شنيده بود كه، پيغمبر بزرگى از مكّه ظهور خواهد كرد.

مردم عرب به عبدالمطّلب احترام مى‏گذاشتند. او در كنار كعبه مى‏نشست و مردم اطرافش مى‏نشستند. محمّد تنها كسى بود كه پهلوى جدّش مى‏نشست. گاهى كه مردم نمى‏گذاشتند محمّد پيش جدّش برود، عبدالمطّلب مى‏گفت: بگذاريد فرزندم بيايد، به خدا سوگند، آثار بزرگى در چهره او نمايان است؛ من مى‏دانم كه او روزى رهبر بزرگ شما مى‏شود و شما را از خوارى و ستم نجات مى‏دهد.

عبدالمطّلب محمّد را نزديك خويش مى‏نشانيد و او را نوازش مى‏كرد. چون از آينده درخشان محمّد آگاه بود در نگهدارى از او مى‏كوشيد. هميشه با او بود و با او غذا مى‏خورد.

محمّد از كودكى با هوش و با ادب بود، عمويش «ابوطالب» مى‏گويد: محمّد، هنگام غذا خوردن بسم اللّه مى‏گفت و بعد از غذا، خدا را شكر مى‏كرد و الحمدللّه مى‏گفت.

من هيچ‏گاه دروغى از محمّد نشنيدم و كار ناپسندى از او نديدم. او هيچ‏وقت با صداى بلند نمى‏خنديد، بلكه هميشه لبخند مى‏زد. با كودكان مهربان بود و هرگز به كسى دشنام نمى‏داد.

نتايج بدست آمده از بررسى مآخذ مكتب ما، در مورد مأخذ و سند عبارات: