بسم اللّه الرّحمن الرّحيم
السّلام عليك يا اباعبداللّه و على الأرواح الّتى حلّت بفنائك
هشدار!
آنچه در پيشرو داريد، گزارش كوتاهىاست از سياستها و عملكردهاي دشمنان و دوستان غافل، كه در بارهي حضرت سيّد الشّهداء اباعبداللّه الحسين عليه السلام و واقعهي جانسوزكربلا در فرهنگ شيعه پديد آوردهاند. [پديدههاي اسفباري كه مرز و بوم نمىشناسند و اختصاص به كشور و ملّتى ندارند].
1 ـ در حوزهي امام و امامت:
* دور نگهداشتن شيعه از معرفتهاى دينى، بهويژه امامشناسى، با شيوههاى مختلف، و القاي غرورهاي نابجا.
* قياس كردن رهبران سياسي و انقلابي با حجّت خدا حضرت امام حسين عليه السلام.
* محدود ساختن امامت امام، در رهبريّت سياسى جامعه.
* امام را جداى از خدا و دين دانستن، و حجّت خدا را فدايي دين به شمار آوردن.
* تعميم امامت پيشوايان معصوم، با شعارهاى «كلّ يوم عاشورا» و «حسين زمان» و...
* مصلحت انديشى و عبرتآموزى از تاريخ را دليل حركت امام حسين عليه السلام پنداشتن.
* خصوصيّات انسانى را حاكم بر امام حسين عليه السلام دانستن، و عمل آن حضرت را مستند به اين خصوصيّات نمودن؛ مانند: شجاعت، انقلابى بودن و...
* متفاوت دانستن امامان معصوم، بهويژه حسنين عليه السلام؛ [يكى را صلحدوست و ديگري را انقلابى معرّفى كردن].
* عمل امام حسين عليه السلام را با معيارهاى فلسفى، عرفانى، انقلابى و حكومتى سنجيدن، و نه با ارادهي حضرت حق.
* قيام عليه ظلم را در هر شرايطى وظيفهي امام به شمار آوردن.
* امام را بر اساس آنچه خود ميفهمند، مكلّف دانستن.
* كمرنگ جلوه دادن اطاعت از امام، و كوچك شمردن نافرمانى از حجّت خدا.
* هدف اصلي در حركت امام را، مبارزه با نظام حاكم دانستن.
* انكار علم امام حسين عليه السلام.
* انكار عصمت مطلقهي امام.
* در تحليلهاي خود، شهادت امام حسين عليه السلام را به سود اسلام و مسلمانان تلقّي كردن.
* امام را فدايى خلق پنداشتن، نه خلق را فدايى امام.
* تأكيد بر حسينيبودن، وغفلت از شيوهي امامت حضرت صاحب الزّمان حجّةبن الحسن العسكري عليه السلام در اين عصر.
* ولايت الهيّهي امام معصوم را تنها به حكومت بر مردم معنا كردن. [حكومتى كه با پذيرش و رأى مردم باشد].
* شهادت امام حسين عليه السلام را پيروزى خون بر شمشير دانستن و بر اين پيروزى جشن گرفتن!
* تعميم عاشوراي حسيني در زمان و مكان و رهبرى، و توسعهي آن، به حركتها و جنبشهاي سياسي.
* امام را شرط توحيد عبادي و بزرگترين معروف اسلام، ندانستن؛ و دشمنان او را از بدترين و خبيثترين منكرات به شمار نياوردن. [ما بر اين باور ديني هستيم كه امام معصوم هر زماني، با امر و نهي خود، معروف و منكر در آن عصر را به مسلمانان معرّفي ميكند. و ترديدي نداريم كه بزرگترين و اساسيترين معروف در اسلام، اطاعت از امام و حجّت برگزيدهي خداوند است. و پيروي و فرمانبرداري از مخالفان و دشمنانش از مشهورترين منكرات ديني. پس وقتي ميگوييم امام حسين عليه السلام براي امر به معروف و نهي از منكر قيام كرد، جا دارد بگوييم: به كدام معروف فرمان داد؟ و از كدام منكر بازداشت؟ مگر منكري ناپسندتر از غاصبان خلافت، وجود داشت؟ و مگر معروفي بزرگتر از حقّ امام وجود داشت؟]
* ملاك رفتار خود را حركت حجّت خدا و عامل به ارادةاللّه، حضرت حسينبن على عليه السلام قرار دادن، و بيتوجّهي به شيوهي فرزندان معصومش تا اين زمان.
2 ـ در برخورد با تاريخ عاشورا:
* تاريخ عاشورا را تنها يك واقعهي تاريخى پنداشتن و بىارتباط دانستن آن، با مبانى اسلامى.
* تلفيقى از روايات گوناگون و تحليلهاى تحليلگران سياسى، اقتصادى و اجتماعى به عنوان تاريخ عاشورا.
* واقعهي كربلا را اسطوره قلمداد كردن.
* واقعهي كربلا را جداى از ماجراى سقيفه بيان كردن.
* جنايتكاران تاريخ را با دشمنان و قاتلان حضرت حسينبن على عليه السلام يكى دانستن.
* چهرهي يزيد را پليدتر از مؤسّسان بنيان ستم و خلافت اموى ترسيم كردن.
* حذف فرازهايى از واقعهي كربلا كه مخالف تحليلها و برداشتهاى سياسي مورّخان... است.
3 ـ در برخورد با عزادارى:
* مخالفت نمودن با گريه و عزادارى در ماتم آل اللّه عليهم السلام. [با مسخره كردن، نشانهي ضعف و زبونى به شمار آوردن، مانع قيام عمومى دانستن، انگ صوفيانه زدن، و دعوت به تدبّر و تفكّر در واقعه].
* مخالفت كردن با سينهزنى و زنجيرزنى.
* تأكيد بر درسآموزى و انقلابى شدن.
* خوددارى از ذكر فضائل عزادارى خامس آل عبا.
* زمان عزادارى را به حدّ اقلّ ممكن رساندن و فضيلت روضهخوانى را ناچيز شمردن.
* وارد ساختن ابزار موسيقى و آهنگهاى مختلف در نوحهخوانىها و سينهزنىها و...
4 ـ در برخورد با مجالس عزا:
* امكانى براى تبليغات سياستهاى نظام حاكم و تثبيت پايههاى آن.
* امكانى براى تبليغات انتخابات و ميتينگها.
* امكانى براى توجيه عملكرد مسؤولان.
* امكانى براى تبليغ مرامها و مسلكها.
* وسيلهاى براى خواستههاى نفسانى و شيطانى.
* پرداختن به ظواهر و مسائل جنبى، و دور نگهداشتن مردم از ذكر فضائل اهلبيت عصمت و طهارت عليهم السلام.
5 ـ شگردها و سياستهاي عمومي:
* اكرام و اعزاز مخالفان عاشورا و تقويت مادّى و معنوى آنان به عنوان روشنفكر، انقلابى و متفكّر.
* تحت سيطره درآوردن عناصر عزادارى: گويندگان، مدّاحان، مؤسّسان و برنامهها.
* تعيين خطوط كلّى تبليغات و برنامهها، و القاى آنها از سوى دستگاههاى اجرايى و رسانهها.
* جلوگيرى از جارى شدن فرهنگ عاشورا در فرهنگ عمومى.
* مسكوت گزاردن مسائل معنوى و بازگو نكردن كرامتهاى حسينى در تبليغات.
* جلوگيرى از پخش اخبار تكان دهندهي عزادارى از هند و پاكستان و...
* خوددارى از طرح آداب و رسوم عزادارى در روابط بين المللى، و به رسميّت نشناختن روزهاى تاسوعا و عاشورا و...
* مشروط دانستن اقامهي مجلس عزا، و انتخاب مبلّغ، به اجازهي دستگاههاى ذيربط (انتظامى ـ تبليغى ـ اطّلاعاتى).
* ايجاد محدوديّتهاى زمانى و مكانى براى مراسم عزادارى.
* تعطيل كردن برخى و يا همهي مراسم عزادارى.
* بمب گذارى در تكايا و حسينيّهها و محلّ تردّد عزاداران حسينى.
* دستگيرى و بازداشت مبلّغان و مؤسّسان و مروّجان عزادارى.
* رواج شعارهاى نادرست و انحرافى: «كلّ يوم...، انّ الحيوة...، ان كان دين محمّد...».
* با چماق خرافه و بدعت، بر سر و روى عزاداران كوبيدن.
* ترويج فساد و فحشا تحت عنوان برنامههاى شاد، و دعوت مردم به شاد بودن و مخالفت با سوگوارى.
* خوددارى از لعن و نفرين بنيانگزارانِ ستم بر آل اللّه تحت عنوان وحدت اسلامى، و به فراموشى سپردن تولّى و تبرّى.
* انگ حكومتطلبى به عزادارن حسينى زدن، و آنها را بنيادگرا خواندن، و عليه آنان به مبارزه برخاستن.
* دفاع از برخي تحريفات در فرهنگ عاشورا، براى بهرهمندى از عواطف و احساسات مردم در امور سياسي و... .
* تهيّهي فيلم و نوار از صحنههاى مخصوص براى تبليغات عليه عزادارى.
* عزادارى حسينى را كه بروز و ظهور عواطف انسانى شيعيان است، خشونت نام نهادن و با آن به مخالفت پرداختن.
* حذف نام و ياد و باور منتقم ثاراللّه حضرت بقيّة الله ـ عجّل اللّه تعالى فرجه الشّريف ـ از فرهنگ عزادارى، جهت تأمين منافع پليد خود.
اللّهم العن اوّل ظالم ظلم حقّ محمّد و آل محمّد، و آخر تابع له على ذلك. اللّهم العن العصابة الّتى جاهدت الحسين، و شايعت و بايعت و تابعت على قتله. اللّهمّ العنهم جميعا.
راهكارها:
براي مقابله با اين تهاجم بيامان، شما چه طرحي داريد؟ ما راهكارهاي زير را پيشنهاد ميكنيم. چنانچه شما نيز راهكاري در ذهن داريد، ضميمه كرده و براي محبّان خاندان نبوّت، ارسال فرماييد. اين، كمترين وظيفهاياست كه همهي ما ميتوانيم به آستان قدس حضرت سيّد الشّهداء ادا نماييم:
1 - به مراجع عاليقدر و علماى ربّانى ـ وفّقهم اللّه لمرضاته ـ :
* اقامهي مجالس عزا براى رضاى خداى تعالى و خشنودى حضرت بقيّة اللّه الأعظم ـ عجّل اللّه تعالى فرجه الشّريف ـ در بيوتات، مساجد، مدارس علميّه، حسينيّهها، تكايا، بازارها و ادارات، با كمكهاى مادّى و معنوى خود؛ (تأمين هزينهها و اعزام مبلّغ و مدّاح وارسته).
* تشويق و ترغيب مبلّغان، مدّاحان، بانيان، خدمتگزاران و عزاداران حسينى.
* افاضه و تبليغ معارف حقّه، بهويژه امامشناسى و تأكيد بر ولايت، علم، قدرت، عصمت و تكليف امام در هر زمان؛ و تبيين جايگاه حضرت ولىّاللّه الأعظم ـ ارواحنا فداه ـ بر اساس حديث ثقلين «... لن يفترقا» در معارف و اخلاق و احكام كه معيار حقّ و باطل است.
* تبيين حدود تولّى و تبرّى.
* تبيين خرافه و بدعت و معرّفى خرافهپرستان و بدعتگزاران.
* بيان تاريخ اسلام به ويژه از سقيفه تا عاشورا، و تبيين ريشههاي وقوع حادثهي عاشورا.
* شرح و بيان دعاها و زيارات، خصوصاً زيارت عاشورا.
* مقتلخوانى (و نقل صحيح حوادث جانسوز كربلا) و تأكيد بر عزا و گريه بر خامس آل عبا عليه السلام.
* احياى مفهوم روشنگر اين فرمايش امام حسن مجتبي : «لا يوم كيومك يا اباعبداللّه».
* تأكيد بر خونخواهى در ركاب منتقم ثاراللّه امام زمان ـ ارواحنا فداه ـ.
* نقل كرامتهاى حسينى و خواصّ زيارت و تربت حضرت امام حسين عليه السلام.
* نقل مستند مطاعن غاصبان خلافت علوي.
* شركت مستقيم در مجالس مختلف عزادارى، و ارشاد و تشويق عزاداران به انجام امور دينى و مذهبى.
* شركت در مراسم روز تاسوعا و عاشورا و شب شام غريبان.
* نظارت مستقيم يا با واسطه بر تبليغات دينى و مراسم مذهبى.
* شناسايى ترفندهاى دشمنان و هشدارهاى به موقع.
* بهره گرفتن از همهي وسائل تبليغى: كتاب، نوار، فيلم، پوستر، درس و بحث، پلاكارد، سمينار، و... براى احياى امر ولايت معصومين عليهم السلام.
* احياى غدير و عاشورا در همهي ابعاد و شؤون فردى و اجتماعى.
* اتّخاذ سياستى هماهنگ براى جارى ساختن غدير و عاشورا در فرهنگ ملّى كشور.
* جمعبندى مداوم فعّاليّتها، و ارائهي مباحث و طرحهاى تازه در تعظيم شعائر اسلامى.
2 - به عموم طبقات شيعه جهت احياى دين و اداى تكليف الهى:
* تلاش براى برپايى خالصانهي مجالس عزاى حسينى در ميان خانواده، بستگان و فاميل، مسجد محلّ، حسينيّه، محلّ كار و...
* شركت فعّال در مجالس عزا.
* اهتمام ورزيدن به درك صحيح از معارف حقّه، و پرهيز از برنامههاى غير ضرورى.
* نظارت خواستن از بزرگان علماى شيعه ـ ايّدهم اللّه تعالى ـ در برنامههاى عزادارى [با ارائهي نوار و فيلم برنامهها و كسب نظر در صحّت و نادرستى آنها].
* كاستن خرجهاى اضافه و هزينه كردن آنها در ايجاد مجالسى ديگر در جاهاى دورتر.
* استفاده نكردن از آلات موسيقى و آهنگهاى رسانهها در مراسم عزادارى.
* مقتلخوانى و مدّاحى را از علما آموختن و داوطلبانه براى رضاى خدا انجام دادن.
* حفظ هوشيارى در برابر نفوذ بيگانگان در تبليغ و مدّاحى و...
* رعايت همهي مسائل شرعى در انجام وظايف.
اللهمّ وفّقنا لما تحب و ترضى
